آنها بازگشتهاند و امیدوارند، بیتردید اینهمه اعتماد به نفس شگفتانگیز را از پیشوای خود میگیرند که به آسانی در برابر چشمان گرد شدهی تمام ایران "دروغ" میگوید و در برابر چشمان از حدقه بیرون زدهی سران ساختار سیاسی کشور، آنها را «مفسد» اعلام میکند. محمود احمدینژاد اگر برندی مناظرهی بیسابقهی شب چهارشنبه نبود، بیشک بازنده هم نیست که هزاران هوادارش در میادین تهران فریاد میزدند؛ «مناظره به پا شد، موسوی کله پا شد».
بسیاری از هواداران میرحسین گرچه دهها تفسیر خواهند نوشت که او مناظره را برده است اما هدفگیری احمدینژاد به سوی خاندان هاشمی و ناطق تاثیر خودش را داشت؛ «دزدگیر 88، قاتل کوسه و غولکش» تنها دستهای از القابی بود که برای محمود احمدینژاد ساختهاند. امشب آنها میدان ولیعصر تهران را به قرق درآورده بودند و فریاد میزدند؛ «اکبرشاه حیا کن، ممکلت رو رها کن / هاشمی چیزتو بردار برو / توپ تانک هاشمی، دیگر اثر ندارد» و نفرت دیرپا از خاندان رفسنجانی در سپهر همگانی مددیار آنها نیز بود. گرچه هستهی بنیادین تجمعهای پشتیبانی از احمدینژاد را دستهای موتورسوار جیرهخوار تشکیل داده بودند اما به میزان قابل توجهی نیز جوانانی را میدیدید که هیچ قرابت پوششی با این دستهی مزدور را نداشتند و به احمدینژادیها پیوسته بودند. در برابر گروههای کوچکی از هواداران میرحسین موسوی نیز به خیابان آمدند تا صدای «یاحسین میرحسین / نصرمنالله و فتحالقریب، وای بر این دولت مردم فریب/ دولت سیبزمینی نمیخوایم، نمیخوایم» در گوشههایی از میدان ولیعصر تهران شنیده شود. در کنار آنها میزان قابل توجهی از اتوموبیلها نیز با پوستر میرحسین در میان هواداران احمدینژاد راه میگشودند و شگفتا برخی از کسانی دستبند سبز به دست داشتند که چادر به سر و این میتواند نشان دهد که دستکم بخشی از سازمانهای رای سنتی در ایران در رقابت ریاستجمهوری آتی بر هم خورده و دچار دگرگونیهایی شده است.
جدال هواداران میرحسین موسوی با محمود احمدینژاد در گوشهوکنار اوج میگرفت و فرو میکاست اما جو غالب در میدان ولیعصر تهران با دستهای بود که پرچم «حزبالله لبنان» را میچرخانیدند، الله اکبر میگفتند و بهتمامی پرخاشجو و متهاجم بودند و این درستترین شکل پیروی از الگویی است که محمود احمدینژاد آن را بنیان نهاده است. شعبان جعفریها امشب به خیابان بازگشته بودند تا نمایش قدرت دهند و البته اینبار چماقها را پنهان ساخته بودند اما بازگشت آنها به خیابانهای میتواند یک زنگ هشدار بلند باشد که این جریان زنده و پویاست و به آسانی قدرت را وا نمیگذارد، آنها برای ماندن چماق هم خواهند کشید.
با این وجود هنوز این دو شب دیگر مناظره است که روشن میکند محمود احمدینژاد و دار و دستهی شعبان بیمخها تا کجا میتوانند پیش روند و مردم ایران تا چه میزان دیگر تاب تحمل وقاحت و دریدگی را دارند. پاسخ این دو پرسش، نتیجهی نهایی رقابت ریاست جمهوری خواهد بود.
عکسهای امشب من:
١. یک میدان و این همه هیاهو
2. فیس در فیس؛ هواداران میرحسین و احمدی نژاد در برابر هم
3. من به هر دو تا رای می دهم!
4. هواداران موسوی؛ هم چنان امیدوار به پیروزی
5. وزیر شعار دولت احمدی نژاد است که کولی سواری می کند
6. هواداران موسوی پاسخ می دهند
